تبلیغات
آریایی
» جشن سپندار مذگان ( پنجشنبه 20 بهمن 1390 )
» سخنان زیبای کوروش بزرگ ( چهارشنبه 19 بهمن 1390 )
» آموزه‌های اشوزرتشت و دموكراسی كوروش ( چهارشنبه 19 بهمن 1390 )
» حذف سلسله های پادشاهی از کتابهای درسی ایران ( چهارشنبه 19 بهمن 1390 )
» نامه معاویه درباره ی ایرانیان ( پنجشنبه 13 بهمن 1390 )
» نماز در دین زرتشت ( پنجشنبه 13 بهمن 1390 )
» زندگی در دوران هخامنشیان ( پنجشنبه 13 بهمن 1390 )
» عدد پی در ساخت تخت جمشید ( پنجشنبه 13 بهمن 1390 )
» اشکانیان ( پنجشنبه 13 بهمن 1390 )
» زندگی نامه کوروش کبیر ( جمعه 6 آبان 1390 )
» جشن آبریزان ( دوشنبه 17 مرداد 1390 )
» زندگی نامه آریو برزن ( یکشنبه 19 تیر 1390 )
» وصیت نامه داریوش بزرگ ( چهارشنبه 15 تیر 1390 )
» سخنی از داریوش بزرگ ( چهارشنبه 15 تیر 1390 )
» کتاب هایی درباره ی هخامنشیان ( شنبه 11 تیر 1390 )

آتشکده بزرک استخر



مسعودی، مورخ اسلامی، آتشکده بزرگ استخر فارس را دیده و چنین توصیف کرده است...

 

بنایی زیبا و با شکوه، با ستونهایی از سنگ یکپارچه که با قطر و ارتفاع حیرت انگیز، بر فراز آن اشکال عجیب و غریب از حیوانات و ... که از لحاظ شکل و عظمت انسان را به حیرت

 

می انداخت. در اطراف ساختمان، خندقی وسیع و دیواری از سنگهای عظیم با صور فراوانی بر آن .

 

مردم آن ناحیه، این صور را شمایل پیامبران سلف میدانند. بر قبور پادشاهان هخامنشی واقع در نقش رستم، آتشدانهایی دیده میشود که در آنها آتش مقدس در حال اشتعال است.

 

در ایران باستان سه آتشکده بسیار معروف و مشهور بودند. آتشکده مخصوص پادشاهان در آذربایجان، آتشکده موبدان و اصناف در استخر فارس، آتشکده کشاورزان و ... در شمال غربی نیشابور در کوههای ریوند .

 

آتشگاه را در مکانی قرار میدهند که اطراف آن باز باشد. در آتشکده، کانون ویژه ای برای افروختن آتش وجود دارد که جز(اتربان) یا موبد نگهبان آتش، کسی دیگر حق ورود به آن مکان را ندارد. اتربانان که به طرف آتش میروند، باید (پنام) یعنی دهان بند، ببندند تا دم ایشان آتش مقدس را نیالاید. در سمت راست آتشگاه، اتاقی وسیع و چهار گوش قرار دارد که به قسمتهای متعدد و مساوی تقسیم شده و هر یک را برای کار خاصی در نظر گرفته اند.

 

این اتاق را (یزشن گاه) یعنی مکان تشریفات عبادت میگویند. آفتاب نباید بر آتش بتابد، زیرا که آنرا آلوده میسازد. برای جلوگیری از تابش آفتاب بر آتش، آتشگاه را در وسط آتشکده میساختند.

 

آتش مقدس انواع گوناگون دارد. آتش خانه، آتش قبیله، آتش قریه، آتش آذران، آتش ایالت .

 

نگهبان آتش را (مانبذ) میگفتند. برای حراست و نگهداری آتش، هیئتی از روحانیون زیر نظر یک موبد، انجام وظیفه میکردند.

 

آتشکده به بوی کندر و سوختنی های معطر، دائما خوشبو است. آتش را با قطعات چوبی که طی مراسم ویژه مذهبی تطهیر شده، نگاه میداشتند. این چوبها غالبا از گیاهی بنام( هذانه اپنا) بود و روحانی نگهبان آتش، دائما به وسیله چوبی که آنرا (برسم) می خواندند و مطابق آداب ویژه ای بریده شده است، آتش را روشن و ادعیه ای را تلاوت میکند .

 

آنگاه روحانیون دیگر، (هومه) یا (هوم) را نثار میکنند. در اثنای قرائت ادعیه، روحانیون شاخه گیاه (هوم) را پس از تطهیر در هاون میکوبند .

 

آلات و ادوات آتشکده عبارتند از :

 

1 – هاون . برای فشردن هوم یا گیاه مخصوص، مورد استفاده است

 

2 – دسته هاون که برای همین منظور بکار میرود

 

3 – چوب برسم . موبد مخصوص، آتش را بوسیله آن مشتعل نگاه میدارد

 

4 – برسمدان

 

5 – کارد کوچک

 

6 – چند جام برای هوم و آب مقدس

 

7 – چند پیاله کوچک بنام (طشت) برای هوم. این طشت، نه سوراخ دارد

 

8 – رسن . ریسمانی کوچک از موی گاو که شاخه های (برسم) را با آن به هم میبندند


9 – سنگ بزرگی بنام (ارویس گاو) که چهار گوشه است و آلات مزبور را روی آن میگذارند

 






ادامه مطلب...

 

پیج رنک گوگل

پیج رنک